Tuval üzerine yağlı boya, 40×20 cm, İmzalı, Çerçeveli
Serdar Kar’ın hikâyesi, resimle karikatür arasında gidip gelen kıvrak bir çizgide ilerler. Kendi ifadesiyle “ünsüz karikatürist”,
“muhtelif yerlerde çizer”… İlk bakışta alçakgönüllü bir espri gibi duran bu tanım, aslında onun dünyasına açılan iyi bir
kapıdır. Çünkü Kar’ın resimlerinde gösterişten çok dikkat vardır. Büyük laflardan çok bakış. Ve baktığı şehri ciddiyetle seven
bir göz.
Henüz çocuk yaşlarda karikatür çizmeye başlar. Çarşaf Karikatür Okulu’nun koridorlarından geçer; Gırgır, Fırt ve mizah
dergilerinin hareketli dünyasında çizginin en önemli dersini öğrenir: Bir şeyi uzun uzun anlatmak yerine, tam kalbinden
yakalamak.
Çizer kimliği, onun fırçasına hızlı bir sezgi kazandırır. Detayı uzun uzun anlatmaz; yakalar. Tıpkı müzayedemizde yer alan
eserlerinde olduğu gibi… Onun İstanbul’unda şehir bağırmaz. Bir kapı aralığından konuşur. Isınmış taşlardan, duvara vurmuş
öğleden sonra ışığından, denizin üstünde yavaşça dağılan maviden. Nostalji vardır, ama toz yoktur. Hatıra vardır, ama
ağırlık yoktur.
Belki de karikatür geçmişinin en görünmez etkisi burada ortaya çıkar. Çünkü Kar, şehrin yalnız binalarını değil, karakterini
çizer. Bir sokağın mizacını yakalar. Bir semtin ruh hâlini…
Eserin alıcısına uğur getirmesini dileriz…
