Dijital sanatın sınırlarını kaldıran, sanatçıları ve koleksiyonerleri tek bir sanal evrende buluşturan yeni nesil bir galeri. Sanatı yalnızca sergilemiyor, onu dijital çağın ruhuyla yeniden tanımlıyoruz.
12.000,00₺
Ceyda Hüseyinoğlu, 1980 yılında İstanbul’da doğdu. 2013’te Marmara Üniversitesi Güzel Sanatlar Fakültesi Resim Bölümü’nden mezun oldu; daha öğrencilik yıllarında ulusal ve uluslararası karma sergilerde yer aldı.
2015 yılında Mimar Sinan Güzel Sanatlar Üniversitesi tarafından renk uzmanlığı görevine getirildi; sosyal sorumluluk projesi kapsamında ilköğretim okullarında öğretmenlere ve öğrencilere gönüllü olarak temel sanat ve tasarım dersleri verdi. 2014 PLANET ART / MKM Sanat Galerisi Uluslararası Sergileme Ödülü de bu yolculuğun erken ama güçlü duraklarından biri oldu.
Bauhaus’un o rasyonel, jilet gibi disiplini onun elinde kuru bir geometriye değil, içinden hayatın titreştiği bir bellek mimarisine dönüşür. Yüzey, bir son durak değil; bir eşik, bir geçit, zihnin tam ortasında ansızın açılan sessiz bir kapıdır.
Maleviç’in nesneyi hafifleten ruhundan aldığı mirası, ironik bir hamleyle, o soyut boşluğun tam kalbine gerçekçi bir figür bırakarak bozar. İşte o an büyü başlar: Hafif olan ağırlaşır, soyut olan dile gelir. Bu resim hem mesafeli bir aristokrat hem de sokaklarda dolaşan bir serseri gibidir. Sanatçı, Picasso’nun “Resim bir savaş aracıdır” sözünü boşa sahiplenmez. Onun tuvalinde renk bir süs değil; hafızayı uyandıran, mekanı dönüştüren, anlamı keskinleştiren bir enstrümandır.
Bu tuval, kaosla nizamın birbirine diş geçirmeye çalıştığı dikey bir eşik gibi. Sanatçı yüzeyi iki ayrı ruh haline bölüyor ve bizi tezatların o baş döndürücü dansına çağırıyor.
Üst bölümde kabaran, patlayan, taşan bir enerji var; sanki renkler yalnızca görünmüyor, ses de çıkarıyor. Koyu maviler, kükürt sarıları, kan kırmızısı lekeler… Hepsi bir doğum sancısı ile bir kıyamet provasının arasında gidip geliyor. Burası bilincin bulanık, hırçın, ele avuca sığmaz tarafı.
Göz aşağıya indiğinde ise o büyük gürültü, nizamın koynunda uyuya kalmış gibi. Ve bu dinginliğin içinden, sanki başka bir boyuttan sızmışçasına üç kırmızı balık beliriyor. Üstteki o darmadağın dokunun aksine, onlar kararlı bir cümle gibi netleşiyor.
Bu eser, bir kaçış hikayesi değil, bir var olma direnci. Ve bu kırmızı balıklar sanki bize şunu fısıldıyor: Evet, kırılganım; ama kaybolmaya hiç niyetim yok.